17 - وزير مشاور : دكتور عبد الوكيل 18 - وزير مشاور : عبد الستار سيرت 19 - رئيس مستقل قبايل ( كفيل ) : دكتور عبد الصمد حامد دكتور عبد الظاهر همچون آقاى اعتمادى با دو پديدهء ويرانگر مواجه شد ، يكى قحطى و ديگرى درگيريها و جريانهاى سياسى . مسئله زبان بار ديگر در ولسىجرگه مطرح و مجلس به دو گروه مخالف تقسيم شد ، زيرا در دورهء صدارت آقاى اعتمادى تعديلى در قانون اساسى راجع به زبان پشتو قايل شده بودند . اعتمادى و طرفداران او طرحى پيشنهاد كرده بودند كه براساس آن خواندن و نوشتن در هردو زبان درى و پشتو براى مأمورين دولت الزامى بود . از اين طرح نتيجه‌گيرى شد كه پستهاى دولتى رفته‌رفته در انحصار پشتونها قرار مىگيرد ، زيرا پشتونها زبان درى را به خوبى مىدانستند ، امّا درىزبانها زبان پشتو را نمىدانستند . لذا در زودترين فرصت پشتونها در اردو و جاهاى ديگر از اين امتياز استفاده كردند . قحطى يكى ديگر از مشكلاتى بود كه دكتور عبد الظاهر با آن روبه‌رو شد . هرچند او آدم باهوشى بود ، مشكل كشور به شكل حادّى درآمده بود . تعدادى از مردم غور ، فارياب ، بدخشان و ساير نقاط از گرسنگى تلف شدند و تعدادى هم به شهرهاى همجوار پناه بردند . اين دو عامل به مخالفان دكتور فرصت مىداد تا وى را زير فشار بگذارند و آخر الامر به تاريخ 14 قوس 1351 مطابق 5 دسامبر 1972 او از كار بر كنار شد . 5 - صدارت محمد موسى شفيق پس از كنار رفتن دكتور عبد الظاهر ، موسى شفيق مأمور تشكيل كابينه شد . آقاى شفيق كه در خانواده‌اى روحانى در ننگرهار به دنيا آمده بود .